من اطاع اللّه و عمل اعمالنا . » نه كه طريقهء صفا را پشت‌پا زده ، بحث و جدل بىماحصل را ورد و وظيفهء خود ساخته ، چون دهل ميان تهى بخروشيم . لوالدى : بحث و جدل پيش مياور به كس * بحث كنى ، سهل شوى همچو خس و يكى از كمينه شرايط مسلمانى آن است كه مؤمن سينهء خود را دفينه گنجينهء كينه نسازد كه سينهء مؤمن ، خزينهء نقدينهء حقايق ربّانى است و آينهء جمال شاهد معارف سبحانى . پس به نظر تأمّل و تفكّر تصوّر كن ؛ اگر به غرض ، آينه‌دار سلطان مجازى آينه را به لوث زنگ ملوّث گرداند ، بلاشك و ارتياب ، مخاطب خطاب عتاب و مستحقّ شدايد عذاب و عقاب گردد . و در اين باب ، زياده بر اين اطناب نرفت . و جمعىاند تفضيلى كه ايشان فضل مىدهند بر خلفاى ثلاثه ، اما خلافت صورى بر نهجى كه به اتفاق اكثر صحابه ترتيب يافته ، قبول دارند و گويند : ما سررشتهء : « خذ ما صفا و دع ما كدر » را از دست نمىدهيم . ليكن اين طايفهء عليّه را عوام اهل تشيّع و تسنّن نپسندند . گويند : طايفه‌اى است مذبذب . ايشان در جواب گويند : ما نه مذبذبيم ، بل همچو ايمانيم كه : « الايمان بين الخوف و الرّجاء » است . و تفسير اين حديث شريف نه همين است كه بعضى از علماى صورى كرده‌اند ؛ يعنى صاحب ايمان بايد كه برزخ بيم و اميد باشد . آرى ، اگرچه جهت تنبيه و ترغيب عامه جز اين معنى نتوان گفت ، امّا بشارت خاصى كه آن را خواص اوليا از براى ارشاد و تلقين طالبان اخصّ اشارت فرمايند آن است كه مؤمن محقّق كسى است كه مستغنى مطلق شده باشد از خوف و رجا . و لهذا كلمهء مكّرمهء : « لو كشف الغطاء ما ازددت يقينا 9870224 خ 0 21 خ » دالّ است بر اين معنى . و نيز به آنانى كه در افضليت و اولويّت آن اول اوليا و اكمل اصفيا سخن دارند مىگويند : ما در اثبات انبيا و فضل فضولى نمىكنيم ؛ بل به حكم كثرت نصوص احاديثى كه در شأنش وارد گشته ، از آن رو ذات فايض البركات و الا صفاتش نسبت به جميع صحابه ، مجمع كمالات و فضايل است . چنانچه در اكثرى از كتب متداولهء معتبرهء سلف ، مثل : كشف المحجوب و دلايل النّبوّة و معارج النّبوّة و ارشاد المسلمين و شواهد النّبوّة ، از مجتهد حقايق احمد بن حنبل شيبانى - عليه الرّحمة و المغفرة - منقول است كه گفت : « فضايلى كه از مرتضى على - كرّم اللّه وجهه - به ما رسيده ، از هيچ صحابهء كبار نرسيده . » قدوة المحقّقين جنيد بغدادى - قدّس سرّه - گويد : « امام اوليا در شريعت و طريقت و معرفت ، مرتضى على ( ع ) است . و اگر از محارباتى كه با مخالفان دين كرده